Μαθητική εργασία "Εικόνες Πίστης",3ο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο "Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου", Πειραματικό Λύκειο Πανεπιστημίου Πατρών
Εισαγωγή:
Συνηθισμένοι, καθημερινοί άνθρωποι που οι ιστορικές
συγκυρίες τους ανάγκασαν να αναμετρηθούν με την ουσία της ύπαρξής τους. Δεν
γράφτηκαν σε κάποια βιβλία επίσημης ιστορίας αλλά στις καρδιές των απογόνων
τους.
Τους γνωρίσαμε αναζητώντας τις μνήμες των οικογενειών μας.
Γιάννουλη
Αφηγητής Κούμπαο ( Χρυσάμπελο) (Συνέντευξη
του ιερέα του ναού Αγίου Γεωργίου
Γιάννουλης )
Μαρτύριο που είναι
η προσφυγιά … Φεύγεις κυνηγημένος από την πατρίδα σου, χωρίς να το θέλεις,
χωρίς να το έχεις αποφασίσει, χωρίς τα υπάρχοντά σου. Βοήθεια δεν έχεις από
πουθενά. Μόνο ο Θεός στέκεται συνοδοιπόρος δίπλα σου.
Έτσι και εμείς ξεκινήσαμε
με την καθοδήγηση του για καινούριες πατρίδες. Χωρίς πολλά υπάρχοντα μόνο τα
απαραίτητα και τις εικόνες μας. Ξέραμε πως στα δύσκολα, εκείνες θα μας
προφυλάξουν από τον εχθρό. Τις πήραμε από τις εκκλησίες μας, τον Άγιο
Παντελεημόνα και την Αγία Κυριακή. Μεγάλη η Χάρη τους!
Φόβος παντού. Οι
Τούρκοι σταματούσαν τα καραβάνια κάνοντας ελέγχους Οτιδήποτε εύρισκαν το
κατέστρεφαν. Δεν ήθελαν να σωθεί η θρησκεία μας. Όμως βρήκαμε τον τρόπο να
σώσουμε τους θησαυρούς μας και κυρίως την κυρά μας την Παναγιά την Οδηγήτρια
και τον Άγιο Παντελεήμονα.
Μέσα στα κουφώματα
που πήραμε από το χωριό, πόρτες και παράθυρα, με την πρόφαση ότι θα τα βάλουμε
στα νέα μας σπίτια, εκεί τα κρύψαμε. Την Παναγιά μας την επιχρωματίσαμε για να
καλύψουμε το χρυσό που είχε και την ονομάσαμε Ελεούσα.
Φτάσαμε Ελλάδα,
καταλήξαμε στη Γιάννουλη, χτίσαμε ναό, τον Άγιο Γεώργιο και η μητέρα μας βρήκε
τη θέση της.
Τα χρόνια πέρασαν. Η ταλαιπωρημένη μας Αγία Ελεούσα έπρεπε
να συντηρηθεί. Κατά τη διάρκεια των εργασιών συντήρησης, οι συντηρητές ανακάλυψαν
ότι η εικόνα ήταν επιχρωματισμένη. Κάτω από την Ελεούσα κρυβόταν η Παναγία η
Οδηγήτρια, ολόχρυση προερχόμενη από εργαστήρι της Κωνσταντινούπολης,
χρονολογημένη το 1790. Είχε έρθει η ώρα της να φανερωθεί..
Αφηγητής Η προγιαγιά μου Σοφία από το Κούμπαο μαζί με
ένα συμπατριώτη της έφεραν πολλά θρησκευτικά κειμήλια. Ένα από αυτά είναι η
μεγάλη εικόνα του Αγίου Παντελεήμονα. Για να την σώσουν από τους Τούρκους την
τοποθέτησαν κάτω από ένα κάρο. Η εικόνα διασώθηκε και από τους δύο διωγμούς το
1912 και το 1922. Είναι κατασκευασμένη το σωτήριον έτος 1881.Βρίσκεται στον
ομώνυμο ναό και μια φορά το χρόνο στη μνήμη του Αγίου γίνεται η περιφορά της
στους δρόμους γύρω από τη εκκλησία.
Αφηγητής
Πότε ο απλός λευίτης ή άνθρωποι
μεροκαματιάρηδες ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι σε εχθρούς άσπλαχνους,
ανελέητους ,άκαρδους;
Βερδικούσια Δήμητρα
Κόκκα
Αφηγητής Ο ήρωας παπάς- πρόεδρος-δάσκαλος
Παπαθανασίου Αθανάσιος
Αφηγητής ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΒΑΣΙΛΕΙΑ (Η μαρτυρία είναι από την προγιαγιά μου)
Η προγιαγιά μου αναφέρει πως
όσοι ήταν στον ναό, προσεύχονταν στην Παναγία και τελικά η Παναγία
έκανε το θαύμα της .Οι Γερμανοί το μετάνιωσαν και έφυγαν.
Αφηγητής Αγία Σοφία
Οι Γερμανοί στις 15 Απριλίου το 1941 κατέλαβαν τη
Λάρισα .Πολλοί Έλληνες δεν ήθελαν τον γερμανικό ζυγό και αντιστάθηκαν φεύγοντας
από τα σπίτια τους και γίνονταν αντάρτες. Ένας από αυτούς ήταν ο προπαππούς μου
Αργύριος Τζουβάρας, αγροφύλακας από την Αγία Σοφία Λάρισας .Ανέλαβε μαζί με
τους συντρόφους του να ανατινάξει στα στενά των Τεμπών
τη σιδηροδρομική γραμμή που μετέφερε τα πολεμοφόδια και τα
πυρομαχικά από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Αυτό που βοηθούσε ήταν τα απότομα
βουνά των Τεμπών με τις μικρές σπηλιές που μπορούσαν να κρυφτούν. Τότε στην
Αγία Παρασκευή στην εκκλησία από πάνω ακριβώς περνούσε το τρένο και
έκανε στάση. Ακόμα και σήμερα σώζονται οι σκάλες που ανέβαιναν στη γραμμή
μπαίνοντας δεξιά από το ναό.
Ένα βράδυ αρχές καλοκαιριού πάρθηκε η απόφαση
για την ανατίναξη της σιδηροδρομικής γραμμής στη γέφυρα των Τεμπών. Από την
προηγούμενη μέρα κουβάλησαν τον δυναμίτη κάτω από τα πόδια των Γερμανών χωρίς
να το καταλάβουν κρύφτηκαν και περίμεναν το τρένο αργά το βράδυ της επόμενης.
Όταν σταμάτησε το τρένο το ανατίναξαν και καταστράφηκαν όλα. Έμοιαζε με πύρινη
λαίλαπα όλο το μέρος. Η εκκλησία δεν έπαθε τίποτα. Η Αγία Παρασκευή τη σκέπασε
με τη χάρη της .Ο γερμανικός στρατός έκανε πάνω από ένα μήνα να αντικαταστήσει
τις γραμμές και το τρένο .Έκοψαν με αυτή την τολμηρή στάση στα δύο τη γραμμή
και δυσκόλεψαν τις μεταφορές των Γερμανών γιατί και ο οδικός άξονας δεν ήταν
εύκολος και δεν υπήρχαν τόσα οχήματα για μεταφορές.
Όταν τελείωσε ο πόλεμος πήρε παράσημα από τον
ελληνικό στρατό και η γιαγιά μέχρι πριν από λίγα χρόνια έπαιρνε σύνταξη γιατί
θεωρούνταν ήρωας πολέμου.
ΚΑΛΤΣΟΓΙΑΝΝΗ
ΕΥΣΤΑΘΙΑ
Αφηγητής Πυργετός
ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ Νάστου Ματθαίου
Η προγιαγιά μου λεγόταν Γεωργία Σωτηρίου και ήταν από τον
Πυργετό .Ο άντρας της, Δημήτριος Τσιτσιβάς ήταν ράφτης.
Ο αδερφός της Βασίλειος Σωτηρίου ήταν ένας από τους
γενναίους Έλληνες που ανατίναξαν τη γέφυρα στα Τέμπη. Το τρένο που θα ερχόταν
είχε όπλα , πυρομαχικά και άλλα υλικά των Γερμανών. Ο Βασίλειος Σωτηρίου ,ο
«Καπετάνιος του Μοριά» έγινε γνωστός παντού. Δυστυχώς σκοτώθηκε νέος σε μία
μάχη. Όταν έγινε το σαμποτάζ με τις τηλεφωνικές γραμμές και τη γέφυρα για
αντίποινα μπήκαν οι Γερμανοί στον Πυργετό και διάλεξαν 15 άτομα. Μέσα στη λίστα ήταν ο άντρας της προγιαγιάς μου ,ο
πατέρας της αλλά και ο άλλος αδερφός της. Ήξεραν ότι μετά την εκκλησία θα
ακολουθήσουν τους Γερμανούς. Εκείνο το πρωί ο Δημήτριος Τσιτσιβάς ντύθηκε με το
κοστούμι του, για να πάει στην εκκλησία ,τα χέρια του τρέμαν από φόβο και δεν
μπορούσε να δέσει τα κορδόνια από τα παπούτσια του. Τότε, η προγιαγιά μου του
τα έδεσε.
Τα τέσσερα παιδιά τους ήταν πολύ μικρά για να καταλάβουν
τι γινόταν .Μετά την εκκλησία οι Γερμανοί τους πήραν και τους πυροβόλησαν .Η
σφαίρα μπήκε κατευθείαν στην καρδιά. Όταν τον βρήκε η γυναίκα του, στην τσέπη
του κοστουμιού του είχε την Αγία Γραφή ,την οποία την είχε τρυπήσει η σφαίρα
και είχε αίματα, Υπάρχει ακόμα αυτή η Αγία Γραφή.
Επίσης η ξαδέρφη της προγιαγιάς, η Αντιγόνη Μπλέτα έπαιξε
και αυτή το δικό της ρόλο ενάντια των Γερμανών. Έκανε τα γλυκά μάτια σε αυτούς
και έτσι μάθαινε τα μυστικά τους ( πού θα πάνε και τι θα
κάνουνε).Αυτή μετά τα έλεγε στους Έλληνες για να τους προστατεύει .’Οταν το
έμαθαν οι Γερμανοί της έσπασαν το σαγόνι, τη μύτη ,τα χέρια και τα πόδια. Νόμιζαν
ότι ήταν νεκρή αλλά τελικά επέζησε.
Οι θερμόαιμοι νέοι της εποχής δεν δέχονταν την
υποδούλωση από τους Γερμανούς και αντιδρούσανε με σαμποτάζ.
Ένας από αυτούς ήταν και ο προπάππος μου ο Γιάννης.
Ένα βράδυ συγκεντρώθηκαν 10 άτομα και κατέβηκαν κατά μήκος της σιδηροδρομικής
γραμμής που περνούσε το τηλεφωνικό δίκτυο. Κόψαν όλες τις κολώνες του δικτύου
με σκοπό να κοπεί η τηλεφωνική επικοινωνία των Γερμανών. Στην περιοχή υπήρχε
φρούριο Γερμανών που προστάτευε τη σιδηροδρομική γραμμή.
Μόλις αντιλήφθηκαν τους σαμποτέρ άρχισαν με
τα όπλα της εποχής και τις μηχανές να τους κυνηγούν. Οι νέοι γνωρίζοντας καλά
την περιοχή κρυβόντουσαν στα χαντάκια και ξεφεύγουν .
Την επόμενη μέρα ως αντίποινα πήγαν στο χωριό ,
μάζεψαν 15 νέους και τους εκτέλεσαν στο προαύλιο του σχολείου. Οι περισσότεροι
από τους εκτελεσθέντες δε συμμετείχαν στην Αντίσταση και εκτελέστηκαν αδίκως.
Ο Προπάππος μου συμμετείχε και στην ανατίναξη
της σιδηροδρομικής γραμμής στα Τέμπη.
Το κράτος τίμησε αυτούς τους ανθρώπους με μια σύνταξη.