της μαθήτριας ΠΛΙΟΠΛΗ ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑΣ
Η περιοχή του Βελβεντού δεν είναι η πιο
σεισμογενής της Ελλάδας αλλά δέχτηκε ισχυρές δονήσεις από μεγάλους σεισμούς της δυτικής και της κεντρικής Μακεδονίας .Δεν
γκρεμίστηκαν σπίτια αλλά παλιοί μιλούσαν για ρωγμές σε σπίτια ,πτώσεις
καμινάδων και ζημιές σε στέγες σε εκκλησίες ,κυρίως στον μεγάλο σεισμό του 1932 (Χαλκιδική) και τον
σεισμό του 1995 στην Κοζάνη και στα Γρεβενά. Πολλά σπίτια φτιάχτηκαν πρόχειρα
και όχι κανονικά και το νερό έμπαινε πιο εύκολα σε αυτά.
Τον χειμώνα και την άνοιξη τα νερά πλημμύριζαν χωράφια ,παρέσυραν αυλάκια και
έπνιγαν ζώα. Υπήρχαν χρονιές που σοδιές χάνονταν σε μια νύχτα .Στα παλιά χρόνια
δεν υπήρχαν αντιπλημμυρικά έργα και οι δρόμοι ήταν χωμάτινοι. ΄Ετσι τα σπίτια
γέμιζαν με λάσπη και οι αυλές γίνονταν ρέματα, όταν έπιανε δυνατή βροχή .
Στον Βελβεντό καθάριζαν
τα αντιπλημμυρικά αυλάκια πριν από το χειμώνα ,οι γείτονες βοηθούσαν ο ένας τον
άλλον χωρίς να παραπονιούνται.
Πολλά σπίτια ήταν πλινθόκτιστα με χωμάτινα χαμηλά
πατώματα .
Τον 20ο αιώνα τα σπίτια
ήταν ακόμα χαμηλά χωρίς μόνωση με αυλές που ανοίγαν στους δρόμους .