Των μαθητών ΦΩΤΗ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΙ ΣΤΕΛΙΝΑΣ
Το 1946 -1947 οι αντάρτες πήραν από το χωριό
μου στα Γρεβενά την προγιαγιά μου που
ήταν 18 χρονών για να τους βοηθάει κουβαλώντας όπλα .Μαζί της πήρανε και άλλες
γυναίκες μεγαλύτερες της
Οι αντάρτες πολεμούσαν επάνω
στα βουνά και έτσι η γιαγιά μου κατέληξε σε βουνά στην περιοχή της Λαμίας .Οι
συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες. Περπατούσανε μέσα στο χιόνι, κοιμόντουσαν σε αυτό ,μετέφεραν
όπλα ,ριψοκινδύνευαν τη ζωή τους.
Καθώς γινότανε μάχη μια μέρα μαζί με μια άλλη
φίλη της κατάφεραν να το σκάσουν. Όταν τις κατάλαβαν ,οι αντάρτες άρχισαν να τις πυροβολούνε. Ευτυχώς δεν τις
πέτυχαν και
έφτασαν σε ένα χωριό εκεί στη Λαμία,
όπου βρήκαν έναν παππού ο οποίος τους φιλοξένησε.
Όσοι ήταν μαζί με τους
αντάρτες τότε έπρεπε να πάνε στη φυλακή και από κει να στείλουνε χαρτιά οι
γονείς τους για να τους πάρουν. Η προγιαγιά μου έκατσε στη φυλακή για 9 μήνες
μέχρι που έστειλαν χαρτί οι γονείς της ,όταν
έμαθαν πού βρισκόταν.