Της μαθήτριας Δαούλα Ελένης
Ο προπάππος μου ο Χρήστος Δαούλας γεννήθηκε στη Βερδικούσσα το 1919 από εύπορους γονείς για τα δεδομένα της εποχής .Ο πατέρας του ήταν από τους πρώτους Έλληνες που ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη ως μετανάστης και όταν επέστρεψε στο χωριό άνοιξε το μοναδικό παντοπωλείο .Το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε ήταν ένα από τα τρία πυργόσπιτα της Βερδικούσσας Ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία και όταν πήγε στον στρατό γνώρισε κάποιους ανθρώπους που τον βοήθησαν να ανοίξουν οι πνευματικοί του ορίζοντες .
Μετά από λίγο καιρό άρχισε ο πόλεμος και κλήθηκε να υπηρετήσει την πατρίδα στο αλβανικό μέτωπο Πήρε μέρος στις διάφορες μάχες και επέστρεψε στο χωριό μετά την εισβολή των Γερμανών το 1941 Σχεδόν αμέσως βγήκε στην αντίσταση στο βουνό από όπου πολέμησε τους κατακτητές μέχρι το τέλος του πολέμου .Επειδή όμως με τα πολεμικά ξαναβγήκε στο βουνό ως αντάρτης του Δημοκρατικού στρατού (ΔΣΕ) το 1949 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα και να εγκατασταθεί ως πολιτικός πρόσφυγας στην Ουγγαρία .Εκεί υπήρξε πρωτεργάτης στην ίδρυση και κατασκευή του ελληνικού χωριού που ονομάστηκε Μπελογιάννης .Μάλιστα το όνομά του μνημονεύεται σε ένα ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Καλή πατρίδα σύντροφε»που γυρίστηκε για τους κατοίκους αυτού του χωριού.Δυστυχώς δεν κατάφερε να επιστρέψει ποτέ στην πατρίδα και ξεψύχησε στην Ουγγαρία από ένα θραύσμα που είχε στο κεφάλι του από την εποχή του εμφυλίου.
